Ik heb als verpleegkundige in de thuiszorg zoveel uitdagingen, en heel andere dan in het ziekenhuis.” 

Yvonne - Verpleegkundige thuiszorg

BrabantZorg biedt elke dag ondersteuning, welzijn, zorg en wonen op maat in de regio Oss, Uden, Meierijstad en 's-Hertogenbosch.

Met bijna 6000 collega's ondersteunen we cliënten iedere dag bij of het verbeteren of zo veel mogelijk behouden van hun eigen leven. 

Eén van die collega's is Yvonne. Lees hier haar verhaal!

Ik heb 30 jaar in het ziekenhuis gewerkt voordat ik twee jaar geleden de overstap maakte naar de thuiszorg. Dat was echt wel een moeilijke keuze toen. Maar ik heb er écht geen spijt van. Ik heb als verpleegkundige in de thuiszorg zoveel uitdagingen, en heel andere dan in het ziekenhuis.

In het ziekenhuis was de uitdaging voor mij meer het omgaan met de werkdruk dan de vak-inhoud en patiënten. En dat ging me steeds meer tegenstaan. Als je voor verpleegkunde kiest, dan kies je met je hart. Ik wilde weer meer aandacht hebben voor de patiënten. Op het punt dat ik open stond voor wat anders, liep mijn dochter stage bij BrabantZorg en zei: “Mam, ze zijn op zoek naar verpleegkundigen in de thuiszorg hier.” Ik heb contact opgenomen met de wijkverpleegkundige van haar team, en ben een dagje mee gaan lopen. Ik ervoer het fijne contact met de cliënten en een heel andere werksfeer. Dat heeft me doen besluiten om de overstap te maken. 

Cliënten de aandacht en zorg geven die ze nodig hebben 

Nu heb ik meer contact met de cliënten. Qua complexe zorgverlening en bezig zijn met het risicovolle handelingen is het misschien minder uitdagend werk dan in het ziekenhuis. Maar dat ken ik wel na 30 jaar. Ik haal nu mijn uitdaging en voldoening uit het geheel, het totaalplaatje: ervoor zorgen dat cliënten tot aan hun overlijden fijn in hun eigen omgeving kunnen blijven wonen. En alles wat ze daarvoor nodig hebben zo goed mogelijk voor ze regelen voor zowel de cliënt als familie, dát is mijn uitdaging. Ik kijk samen met het team en soms ook andere disciplines naar wat er nodig is om voor dat ene doel te gaan. Ook blijven we de cliënten stimuleren om zoveel mogelijk zelf te doen. We nemen niet zomaar dingen over. Dat vergt misschien iets meer tijd, maar die tijd die heb ik voor de cliënten.  

Dat is nog wel het idee wat er heerst, hè. Dat je maar een kwartiertje hebt voor het zorgmoment. Dat is absoluut niet zo. Je weet nooit welke situatie je aantreft, en soms heb je dan gewoon wat meer tijd nodig. De cliënten de aandacht en de zorg geven die ze nodig hebben maakt mijn werk waardevol. Die ruimte is er gelukkig. Vaak is het ook geen probleem met de andere cliënten op de route, als ik maar even laten weten dat ik iets later ben. 

“Ik zoek mijn uitdagingen op allerlei fronten, en die ruimte krijg ik hier ook” 

Als verpleegkundige pak je ook het stukje coaching van collega’s op. Dan neem ik ze mee in het methodisch denken en het nadenken over de lange termijn-zorg. Ook ben ik samen met enkele collega-verpleegkundigen verantwoordelijk voor de scholing van voorbehouden handelingen, om de kennis up-to-date te houden. We begeleiden bijvoorbeeld de toetsing. Ook organiseren we themamaanden waar we stilstaan bij één onderwerp. Zo zijn we nu bezig met het thema incontinentie voor te bereiden, waarvoor ik een workshop heb georganiseerd. We zijn allemaal mensen van de praktijk, dus is het ook het leukst om zelf met materiaal te oefenen. Dat is hartstikke leerzaam! Het coachen en het overdragen van vakkennis aan collega's geeft mij echt voldoening.    

Maar ook zoek ik mijn uitdagingen buiten de verpleging. Zo ben ik gekozen om deel te nemen aan de Ondernemersraad (OR). Ik heb me hiervoor aangemeld, omdat ik het belangrijk vind dat het geluid wat op de werkvloer klinkt, dat daarnaar geluisterd gehoord wordt voordat er besluiten genomen worden. Daar krijg ik de kans om écht voor mijn collega’s te staan. Ik wil dat medewerkers betrokken worden bij de keuzes van de organisatie. Verder heb ik een cursus gedaan tot leercoach. En mag ik een Lefgozer begeleiden. Dat is echt heel wat anders dan een reguliere leerling het vak leren. En binnen het team zijn we nu bezig om het basisrooster vorm te geven.  Zo sprokkel ik mijn eigen uitdagingen bij elkaar.  

Dat is wel echt iets wat je zelf moet doen, je eigen initiatief tonen. Daar krijg je hier wel de ruimte voor. Als je maar laat weten wat je wilt.   

Vertrouwen krijgen om eigen keuzes te maken, dat is fijn werken 

Ondanks dat mijn overstap destijds een moeilijke keuze was, ben ik blij met mijn genomen keuze voor de thuiszorg. Ik heb het goed naar mijn zin. Ik doe dit werk met hart en ziel. Ik maak deel uit van een fijn team met een goede teammanager die ons coacht. Ze laat ons als team besluiten nemen en geeft sturing waar dat nodig is. Ik ben trots op waar we als team nu staan. We laten elkaar in de waarde. Jong of oud, we gaan samen voor één doel. We vertrouwen elkaar en blijven altijd in gesprek, ook als er minder fijne dingen voorvallen. Je kunt elke dag wat leren. Dat is voor mij nou echt ‘fijn werken’.  

Ik heb als verpleegkundige in de thuiszorg zoveel uitdagingen, en heel andere dan in het ziekenhuis.”
Yvonne - Verpleegkundige thuiszorg

BrabantZorg biedt elke dag ondersteuning, welzijn, zorg en wonen op maat in de regio Oss, Uden, Meierijstad en 's-Hertogenbosch.

Met bijna 6000 collega's ondersteunen we cliënten iedere dag bij of het verbeteren of zo veel mogelijk behouden van hun eigen leven. 

Eén van die collega's is Yvonne. Lees hier haar verhaal!

Ik heb 30 jaar in het ziekenhuis gewerkt voordat ik twee jaar geleden de overstap maakte naar de thuiszorg. Dat was echt wel een moeilijke keuze toen. Maar ik heb er écht geen spijt van. Ik heb als verpleegkundige in de thuiszorg zoveel uitdagingen, en heel andere dan in het ziekenhuis.

In het ziekenhuis was de uitdaging voor mij meer het omgaan met de werkdruk dan de vak-inhoud en patiënten. En dat ging me steeds meer tegenstaan. Als je voor verpleegkunde kiest, dan kies je met je hart. Ik wilde weer meer aandacht hebben voor de patiënten. Op het punt dat ik open stond voor wat anders, liep mijn dochter stage bij BrabantZorg en zei: “Mam, ze zijn op zoek naar verpleegkundigen in de thuiszorg hier.” Ik heb contact opgenomen met de wijkverpleegkundige van haar team, en ben een dagje mee gaan lopen. Ik ervoer het fijne contact met de cliënten en een heel andere werksfeer. Dat heeft me doen besluiten om de overstap te maken. 

Cliënten de aandacht en zorg geven die ze nodig hebben 

Nu heb ik meer contact met de cliënten. Qua complexe zorgverlening en bezig zijn met het risicovolle handelingen is het misschien minder uitdagend werk dan in het ziekenhuis. Maar dat ken ik wel na 30 jaar. Ik haal nu mijn uitdaging en voldoening uit het geheel, het totaalplaatje: ervoor zorgen dat cliënten tot aan hun overlijden fijn in hun eigen omgeving kunnen blijven wonen. En alles wat ze daarvoor nodig hebben zo goed mogelijk voor ze regelen voor zowel de cliënt als familie, dát is mijn uitdaging. Ik kijk samen met het team en soms ook andere disciplines naar wat er nodig is om voor dat ene doel te gaan. Ook blijven we de cliënten stimuleren om zoveel mogelijk zelf te doen. We nemen niet zomaar dingen over. Dat vergt misschien iets meer tijd, maar die tijd die heb ik voor de cliënten.  

Dat is nog wel het idee wat er heerst, hè. Dat je maar een kwartiertje hebt voor het zorgmoment. Dat is absoluut niet zo. Je weet nooit welke situatie je aantreft, en soms heb je dan gewoon wat meer tijd nodig. De cliënten de aandacht en de zorg geven die ze nodig hebben maakt mijn werk waardevol. Die ruimte is er gelukkig. Vaak is het ook geen probleem met de andere cliënten op de route, als ik maar even laten weten dat ik iets later ben. 

“Ik zoek mijn uitdagingen op allerlei fronten, en die ruimte krijg ik hier ook” 

Als verpleegkundige pak je ook het stukje coaching van collega’s op. Dan neem ik ze mee in het methodisch denken en het nadenken over de lange termijn-zorg. Ook ben ik samen met enkele collega-verpleegkundigen verantwoordelijk voor de scholing van voorbehouden handelingen, om de kennis up-to-date te houden. We begeleiden bijvoorbeeld de toetsing. Ook organiseren we themamaanden waar we stilstaan bij één onderwerp. Zo zijn we nu bezig met het thema incontinentie voor te bereiden, waarvoor ik een workshop heb georganiseerd. We zijn allemaal mensen van de praktijk, dus is het ook het leukst om zelf met materiaal te oefenen. Dat is hartstikke leerzaam! Het coachen en het overdragen van vakkennis aan collega's geeft mij echt voldoening.    

Maar ook zoek ik mijn uitdagingen buiten de verpleging. Zo ben ik gekozen om deel te nemen aan de Ondernemersraad (OR). Ik heb me hiervoor aangemeld, omdat ik het belangrijk vind dat het geluid wat op de werkvloer klinkt, dat daarnaar geluisterd gehoord wordt voordat er besluiten genomen worden. Daar krijg ik de kans om écht voor mijn collega’s te staan. Ik wil dat medewerkers betrokken worden bij de keuzes van de organisatie. Verder heb ik een cursus gedaan tot leercoach. En mag ik een Lefgozer begeleiden. Dat is echt heel wat anders dan een reguliere leerling het vak leren. En binnen het team zijn we nu bezig om het basisrooster vorm te geven.  Zo sprokkel ik mijn eigen uitdagingen bij elkaar.  

Dat is wel echt iets wat je zelf moet doen, je eigen initiatief tonen. Daar krijg je hier wel de ruimte voor. Als je maar laat weten wat je wilt.   

Vertrouwen krijgen om eigen keuzes te maken, dat is fijn werken 

Ondanks dat mijn overstap destijds een moeilijke keuze was, ben ik blij met mijn genomen keuze voor de thuiszorg. Ik heb het goed naar mijn zin. Ik doe dit werk met hart en ziel. Ik maak deel uit van een fijn team met een goede teammanager die ons coacht. Ze laat ons als team besluiten nemen en geeft sturing waar dat nodig is. Ik ben trots op waar we als team nu staan. We laten elkaar in de waarde. Jong of oud, we gaan samen voor één doel. We vertrouwen elkaar en blijven altijd in gesprek, ook als er minder fijne dingen voorvallen. Je kunt elke dag wat leren. Dat is voor mij nou echt ‘fijn werken’.  


© 2020 BrabantZorg

volg ons:








© 2020 BrabantZorg